Krótki wstęp

“Le Morte d’Arthur” (Śmierć Artura) została napisana przez Sir Thomasa Malory’ego (członka Parlamentu hrabstwa Warwick) podczas jego pobytu w więzieniu. Ukończona została w roku 1469 za panowania Edwarda IV. Wydana została pod koniec Wojny Dwóch Róż przez Williama Caxtona w 1485. Na całość dzieła składa się 21 tomów podzielonych na cztery główne części:

• Wczesne lata (księgi 1-4) – rozpoczyna się narodzinami Artura i obejmuje okres 20-25 lat,
• Lata średnie (księgi 5-12) – zaczynają się ok. 15 do 20 lat po zakończeniu tomu 4 i obejmują okres 25 lat
• Wyprawa po Graala (13-17) – bezpośrednio po zakończeniu tomu 12 i opisują pięcioletnie poszukiwania Świętego Graala
• Śmierć Artura (18-21) – opisują ostatnie osiem lat życia Artura, następujące po powrocie z wyprawy.

Księga I – Prolog

Dawno dawno temu angielski król Uther Pendragon toczył wojnę z kornwalijskim księciem Gorloisem z Tintagilu. Podczas rozmów pokojowych Uther zapałał pożądaniem do Igraine, żony księcia, przez co zostały one zerwane, a książęca para ukryła się w swoich posiadłościach, Gorloise w Terrabil, a księzna w zamku Tintagel (Tintagil).

Po nieudanych próbach zdobycia zamków, Uther, dzięki pomocy czarodzieja Merlina przybrał postać Gorloise’a i przybył do Tintagelu, gdzie posiadł Igraine. Nieszczęsny Gorloise zginął próbując powstrzymać Uthera i jego ludzi. Wkrótce później Igraine poślubiła króla Uthera, a dziewięć miesięcy później przyszedł na świat Artur. Tak więc księżna powiła w sumie czworo dzieci: córki Morgause, Elaine oraz Morgan le Fay (z pierwszego małżeństwa) oraz syna Artura.

Po narodzinach Artura, zgodnie z umową zawartą między Utherem a Merlinem, ten ostatni zabrał nowo narodzonego i oddał pod opiekę Sir Ectora, nie podając prawdziwego pochodzenia dziecka.

Dwa lata później umarł król Uther, a królestwo pogrążyło się w chaosie. Ostatecznie Merlin polecił zaprosić wojujących książąt do Londynu w czasie Bożego Narodzenia. Wtedy to zgromadzeni ujrzeli głaz z wbitym weń mieczem i tekstem mówiącym “Ktokolwiek tego miecza z onego głazu a kowadła dobędzie, ten królem jest całej Anglii”. Wielu próbowało lecz jedynie młody Artur, który przybył na uroczystoć z przybranym ojcem i bratem Key’em, osiągnął sukces.

Lud domagał się natychmiastowej koronacji Artura, więc zebrał on swych zwolenników i udał się do Carlion w Walii, gdzie wkrótce znalazł się w oblężeniu. Atakującymi byli Lot z Lothian i Orkadów, Uriens z Gore, Nentres z Garlot (każdy z nich był w swoim czasie poślubiony jednej z sióstr Artura – Morgause), król Szkocji, Król Stu Rycerzy oraz król Carados. Wtedy to Merlin ujawnił prawdziwe pochodzenie Artura (choć ten ostatni wciąż pozostawał w nieświadomości), lecz zgromadzeni królowie nie zrezygnowali. W wyniku bitwy, Artur osiągnął swoje pierwsze zwycięstwo.

Strona : 1 2

(2 głosów, średnio: 5 na 5)

 Loading ...

Pages: 1 2