Wkrótce Artur udał się do Londynu, a Merlin rozpoczął realizację kolejnego swojego planu. Wysłał posłańców do Francji, do królów Bana z Benwick oraz Borsa z Goul z ofertą pomocy w pokonaniu ich przeciwnika – króla Claudasa w zamian za wcześniejszą pomoc w rozwiązaniu problemu Artura. Królowie się zgodzili i przybyli do Londynu na turniej rycerski z okazji Wszystkich Świętych. Po zakończeniu turnieju, Merlin udał się do Francji, skąd powrócił z 10.000 jeźdźców, których umieścił w ukryciu w pobliżu zamku Bedegraine.

Tymczasem królowie pobici pod Carlion zgromadzili nowe siły oraz zdobyli nowych zwolenników: Brandegorisa z Stranggore, Clariance’a z Northumbii, Idresa Kornwalijskiego, Cradelmasa oraz Agwisance’a Irlandzkiego. Dodatkowo dołączył do nich Diuk Cambenet, łączne ich siły liczyły ponad 50,000 ludzi. Cześć z nich rozpoczęła oblężenie Bedegraine, podczas gdy reszta wyruszyła na poszukiwanie Artura. Dwa dni później rozpoczęła się bitwa, w wyniku której zginęło blisko 45.000 ludzi. To drugie zwycięstwo Artura.

Po zwycięstwie Artur wynagrodził Bana z Benwick oraz Borsa z Goul i rozpoczęło się świętowanie. Wśród gości znajdował się Earl Sanam wraz z córką Lionors. Artur zapałał uczuciem do niej, z wzajemnością. Z ich krótkiego związku narodził się Borre, o którym nic więcej nie wiadomo.

Wkrótce potem Arthur, Ban oraz Bors wyruszyli do Cameliard aby wspomóc króla Leodegrance’a w potyczce z Rience’m z Walii (3 zwycięstwo Artura). Tam Artur spotkał Guenevere, córkę Leodegrance’a.

Obaj królowie, Ban i Bors powrócili do swojego kraju, lecz wcześniej Merlin przepowiedział, iż nie będą musieli już przybywać do Anglii. Artur z drugiej strony przybędzie wkrótce, aby rozwiązać problem króla Claudasa. Oświadczył również iż pobici królowie zginą z rąk dwóch rycerzy – Sir Balina le Savage oraz jego brata Balana.

W święto Lammas król Lot wysłał swoją żonę Morgause (siostrę przyrodnią Artura) na jego dwór na przeszpiegi. Morgause spędziła noc z Arturem, a jej rezultatem był Mordred.

Po nieprzespanej nocy, Artur wyruszył na łowy, w trakcie których spotkał króla Pellinore’a. Na polanie w pobliżu źródła pojawił się Merlin, najpierw jako nastolatek, a następnie sędziwy starzec. Artur poznał swoje prawdziwe dziedzictwo oraz przepowiedznię, iż owoc jego kazirodczego związku z Morgause pewnego dnia doprowadzi go do zguby.

Po powrocie do Carlion nastąpiło wreszcie spotkanie z matki z synem.

Artur często wyruszał na samodzielne przejażdżki konne. Pewnego dnia “uratował” Merlina z rąk opryszków, a następnie stanął do walki z królem Pellinore’m. W trakcie walki miecz Artura złamał się. A sam Artur został ranny. Po trzech dniach Merlin zabrał Artura Pendragona na niesamowitą wyprawę. Udali się nad pobliskie jezioro. Tam Pani Jeziora podarowała Arturowi nowy miecz oracz pochwę do niego w zamian za bliżej nie sprecyzowaną przysługę. Późnie miecz ów stał się znany jako Excalibur.

W drodze powrotnej Merlin wypowiedział kilka przepowiedni dotyczących przyszłej wartości Pellinore’a oraz zdradził Arturowi, że posiadana przez niego poczwa jest szczególnie cenna – chroni noszącego ją przed zranieniami.

W kilka lat po przegranej przez niego bitwie, król Rience wyprawił posłańców do Artura z informacją o pokonaniu kilkunastu innych władców i zażadał uznania swego zwierzchnictwa. Artur odmówił.

Wkrótce potem Merlin zdradził Arturowi, iż osoba, która doprowadzi do zguby króla narodziła się w święto Beltayne. Usłyszawszy to Artur rozkazał zabicie wszystkich dzieci narodzonych tego dnia. Jego syn Mordred został jednak ocalony przez pewnego człowieka, który opiekował się nim przez następne 14 lat.

Tak kończy się pierwsza księga o życiu króla Artura.

Na zakończenie

Zapraszam do wędrówki po zamku Tintagil – opowiada Charlotte Uhlenbroek:

Strona : 1 2

(2 głosów, średnio: 5 na 5)

 Loading ...

Pages: 1 2